1- کار نيکان را قياس از خود مگير. «إِنَّکَ لَفِي ضَلالِکَ» (نسبت گمراهى به پدر، ناشى از قياس وسنجيدن درک او با فهم خود بود.)
2- يعقوب در طول دوران فراق يوسف، به زنده بودن او اعتقاد داشت و آن را براى اطرافيانش اظهار مىکرد. «إِنَّکَ لَفِي ضَلالِکَ الْقَدِيمِ»
«1». نهجالبلاغه، حکمت 172.
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 283