نکته‌های تفسیر نور

آيه قبل درباره‌ى آسمان‌ها بود واين آيه در مورد زمين ونعمت‌هاى زمينى است. «1». بحار، ج 60، ص 79. جلد 4 - صفحه 315 «رَواسِيَ» جمع «راسيه» به معناى ثبوت است و از اينرو به کوه‌هاى ثابت و استوار رواسى مى‌گويند. «زوج» و «زَوْجانِ» هر دو به معناى نر و ماده است. گرچه «لينه» دانشمند گياه‌شناس، در قرن 18 موفق به کشف قانون زوجيّت گياهان شد، امّا اسلام در هزار و چند صد سال قبل به اين نکته اشاره کرده است. البتّه مردم مسئله‌ى نر و ماده را در بعضى گياهان مثل خرما، فهميده بودند، ولى عموميّت زوجيّت از طريق قرآن اعلام شد. نر و ماده در گياهان، گاهى در يک درخت يا شکوفه و گاهى در دو درخت يا دو شکوفه است. «1» جمله‌ «مَدَّ الْأَرْضَ» شايد به بيرون کشيده شدن زمين از زير آب اشاره دارد که در روايات به نام «دَحْو الارض» آمده است. اين احتمال با نظريه زمين‌شناسان امروزى که مى‌گويند: زمين ابتدا در زير آب قرار داشته، مطابقت دارد. واللَّه العالم‌ نظام آفرينش بر اساس زوجيّت است: الف: زوجيّت در نباتات؛ «وَ أَنْبَتَتْ مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ» «2» ب: زوجيّت در حيوانات؛ «وَ مِنَ الْأَنْعامِ أَزْواجاً» «3» ج: زوجيّت در انسان؛ «خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً» «4» د: زوجيّت در همه چيز؛ «وَ مِنْ کُلِّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ» «5»