تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمُ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالًا کَثِيراً وَ نِساءً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلَيْکُمْ رَقِيباً «1»
اى مردم! از پروردگارتان پروا کنيد، آن کس که شما را از يک نفس آفريد و همسرش را نيز از (جنس) او آفريد و از آن دو، مردان و زنان بسيارى را (در روى زمين) پراکنده ساخت واز خدايى که (با سوگند) به او از يکديگر درخواست مىکنيد، پروا کنيد. و (نسبت) به ارحام نيز تقوا پيشه کنيد (وقطع رحم نکنيد) که خداوند همواره مراقب شماست.