اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
اللّه‌ُ يَعلَم‌ُ ما تَحمِل‌ُ کُل‌ُّ أُنثي وَ ما تَغِيض‌ُ الأَرحام‌ُ وَ ما تَزدادُ وَ کُل‌ُّ شَي‌ءٍ عِندَه‌ُ بِمِقدارٍ «8»
خداوند ميداند آنچه را که حمل ميکنند و حامله و آبستن ميشوند هر انثايي و چه موقع وضع حمل او ميشود چه مدت حمل کم باشد و چه زياد از متعارف و هر چيزي در نزد خداوند بمقدار معيني است.
اللّه‌ُ يَعلَم‌ُ ما تَحمِل‌ُ کُل‌ُّ أُنثي يکي از علوم خمسه که در قرآن فرموده همين حمل در ارحام است که ميفرمايد إِن‌َّ اللّه‌َ عِندَه‌ُ عِلم‌ُ السّاعَةِ وَ يُنَزِّل‌ُ الغَيث‌َ وَ يَعلَم‌ُ ما فِي الأَرحام‌ِ وَ ما تَدرِي نَفس‌ٌ ما ذا تَکسِب‌ُ غَداً وَ ما تَدرِي نَفس‌ٌ بِأَي‌ِّ أَرض‌ٍ تَمُوت‌ُ إِن‌َّ اللّه‌َ عَلِيم‌ٌ خَبِيرٌ لقمان آيه 34. ميداند ذکر است يا انثي تام الاجزاء است يا ناقص رنگ و شکل او زيبا است يا زشت وَ ما تَغِيض‌ُ الأَرحام‌ُ وَ ما تَزدادُ تفسيرات زيادي بر اينکه جمله شده 1- اينکه مدت حمل غالبا نه ماه است ولي اقل مدت شش ماه است چنانچه يحيي و حضرت ابي عبد اللّه عليهما السلام شش ماهه متولد شدند و اکثر مدت يک سال است و بينهما متوسطات تغيض راجع باقل است و تزداد راجع باکثر.
2- اينکه تغيض بمعني سقط است که قبل المدت بدنيا ميآيد و تزداد راجع به اينکه زائد بر يکي است باصطلاح دو قلو.
3- تغيض بمعني ناقص الخلقه و تزداد بمعني عضو زائد مثل شش انگشتي و نحو او و مانعي ندارد که شامل جميع اينها شود زيرا تمام آنها را خداوند عالم است وَ کُل‌ُّ شَي‌ءٍ عِندَه‌ُ بِمِقدارٍ قبل از خلقت و بعد، ازلا و ابدا تمام نزد خدا معلوم است و محدود خردلي تخلف نميکند آني جلو و عقب نميافتد
312