اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
اللّه‌ُ يَبسُطُ الرِّزق‌َ لِمَن يَشاءُ وَ يَقدِرُ وَ فَرِحُوا بِالحَياةِ الدُّنيا وَ مَا الحَياةُ الدُّنيا فِي الآخِرَةِ إِلاّ مَتاع‌ٌ «26»
خداوند تبارک و تعالي بسط ميدهد و توسعه رزق هر که را مصلحت باشد و حکمت اقتضاء کند و مشيّتش تعلق بگيرد و تنگ ميگيرد و تضييق ميفرمايد هر که را اصلاح داند و اهل دنيا فرحناک ميشوند باين امتعه دنيوي و توسعه آن و حال آنکه نيست اينکه حيات دنيوي در جنب آخرت مگر يک مايه تعيشي تا مدت قليلي چنانچه ميفرمايد وَ لَکُم فِي الأَرض‌ِ مُستَقَرٌّ وَ مَتاع‌ٌ إِلي حِين‌ٍ بقره آيه 34 اللّه‌ُ يَبسُطُ الرِّزق‌َ لِمَن يَشاءُ بسط رزق حکم و مصالحي دارد بسا در اثر عبادت و بندگي و توجه بخدا بسط ميدهد که يکي از مثوبات دنيوي آنها است و بسا براي امتحان است که در توسعه دست از وظائف ديني خود برميدارد يا عمل ميکند و بسا توسعه يک نفر امتحان صد نفر ميشود و بسا از راه غضب و عقوبت است لِيَزدادُوا إِثماً وَ لَهُم عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ آل عمران آيه 172.
وَ يَقدِرُ و همچنين ضيق معيشت حکمي دارد يکي آنکه آلوده بزخارف
جلد 11 - صفحه 333
دنيوي نشوند و متوجه حق گردند يکي عقوبت معاصي که موجب ضيق ميشود يکي امتحان و غير اينها.
وَ فَرِحُوا بِالحَياةِ الدُّنيا نوع بشر علاقه بزندگاني دنيا دارند و حال آنکه صد سال با يک روز تفاوتي ندارد بالاخره بايد رفت گفتند حضرت نوح عليه السّلام دو هزار و پانصد سال عمر کرد موقع قبض روحش بملک الموت فرمود مثل اينست که از آفتاب آمدم بسايه.
وَ مَا الحَياةُ الدُّنيا فِي الآخِرَةِ إِلّا مَتاع‌ٌ حيات فانيه با حيات باقيه چه نسبتي دارد اگر بگوئيم مثل قطره است بدريا کم گفته‌ايم زيرا دريا هم فاني ميشود تمام عمر دنيا با يک نفس برابر است فقط حيات دنيا براي تحصيل آخرت خوب است و الّا هر چه کمتر باشد بهتر است.