اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَقُول‌ُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا لَو لا أُنزِل‌َ عَلَيه‌ِ آيَةٌ مِن رَبِّه‌ِ قُل إِن‌َّ اللّه‌َ يُضِل‌ُّ مَن يَشاءُ وَ يَهدِي إِلَيه‌ِ مَن أَناب‌َ «27»
و ميگويند کساني که کافر شدند چرا نازل نميشود بر او آية که ما طلب ميکنيم از او از پروردگارش بگو بدرستي که خداوند گمراه ميکند هر که را بخواهد و هدايت ميکند بسوي خود کسي را که بازگشت کند.
وَ يَقُول‌ُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا لَو لا أُنزِل‌َ عَلَيه‌ِ آيَةٌ مِن رَبِّه‌ِ آيات و معجزاتي که اقتراح ميکردند چيزهايي بود که در آيات اشاره فرموده مثل وَ قالُوا لَن نُؤمِن‌َ لَک‌َ حَتّي تَفجُرَ لَنا مِن‌َ الأَرض‌ِ يَنبُوعاً أَو تَکُون‌َ لَک‌َ جَنَّةٌ مِن نَخِيل‌ٍ وَ عِنَب‌ٍ فَتُفَجِّرَ الأَنهارَ خِلالَها تَفجِيراً أَو تُسقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمت‌َ عَلَينا کِسَفاً أَو تَأتِي‌َ بِاللّه‌ِ وَ المَلائِکَةِ قَبِيلًا أَو يَکُون‌َ لَک‌َ بَيت‌ٌ مِن زُخرُف‌ٍ أَو تَرقي فِي السَّماءِ وَ لَن نُؤمِن‌َ لِرُقِيِّک‌َ حَتّي
جلد 11 - صفحه 334
تُنَزِّل‌َ عَلَينا کِتاباً نَقرَؤُه‌ُ اسراء آيه 92 الي 95 و مکرر گفته‌ايم که معجزه ملعبه کفار نبايد باشد همين اندازه که حجت تمام شود و راه عذر بسته شود کافي است.
قُل إِن‌َّ اللّه‌َ يُضِل‌ُّ مَن يَشاءُ مکرر گفته‌ايم که اضلال الهي اينست که چون بنده مخالفت کرد و از قابليت هدايت افتاد و قساوت قلب پيدا کرد و سياه دل شد و اميد هدايت دراز نيست خداوند او را رها ميکند و از خود دور ميکند و دست لطف و عنايت را از سر او بر ميدارد و از رحمت خود مأيوس ميفرمايد.
وَ يَهدِي إِلَيه‌ِ مَن أَناب‌َ انابه رجوع است از کفر و شرک و ضلالت بايمان از فسق و فجور و فحشاء باطاعت و عبادت از توجه بغير خدا و توبه و پشيماني از کرده‌هاي گذشته و هدايت خداوند توفيق و الهامات ملائکه در قلوب آنها و سهولت اسباب هدايت و القاء ميل و رغبت بعبادت و بندگي و غير اينها