اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَذلِکَ أَرسَلناکَ فِي أُمَّةٍ قَد خَلَت مِن قَبلِها أُمَمٌ لِتَتلُوَا عَلَيهِمُ الَّذِي أَوحَينا إِلَيکَ وَ هُم يَکفُرُونَ بِالرَّحمنِ قُل هُوَ رَبِّي لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَيهِ تَوَکَّلتُ وَ إِلَيهِ مَتابِ (30)
همين نحو فرستاديم تو را در يک امتي که گذشت از آنها از قبل از آنها
جلد 11 - صفحه 337
امتهايي براي اينکه تلاوت فرمايي بر آنها آنچه وحي نموديم بسوي تو و آنها کافر ميگردند بخداي رحمن بگو او است پروردگار من الهي نيست مگر او بر او توکل کردم و بسوي او است بازگشت جميع افراد.
کذلک همين نحوي که انبياء سلف نوح: هود، صالح، ابراهيم، لوط شعيب، موسي و عيسي را فرستاديم أَرسَلناکَ تو را هم فرستاديم في امة زمان جاهليت که سرتاسر دنيا را کفر گرفته بود از طبيعي، دهري، لا مذهب و مشرکين و مجوس و يهود و نصاري که تمام مشرک بودند بانحاء مختلفه.
قَد خَلَت مِن قَبلِها أُمَمٌ امة آدم الي امة عيسي و علة ارسال تو براي اينست که لِتَتلُوَا عَلَيهِمُ براي اينها تلاوت فرمايي و بيان کني الَّذِي أَوحَينا إِلَيکَ آيات شريفه قرآن و دستورات ديني و وظائف شرعيه را.
وَ هُم يَکفُرُونَ بِالرَّحمنِ رحمن از اسماء خاصه خداوند است مثل اللّه بخلاف رحيم که اطلاق بر غير او هم ميشود و کفر اينها شرک اينها است که سجده باصنام و آلهه خود ميکنند که ميفرمايد وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسجُدُوا لِلرَّحمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحمنُ أَ نَسجُدُ لِما تَأمُرُنا وَ زادَهُم نُفُوراً فرقان آيه 6.
قُل هُوَ رَبِّي بفرما رحمن پروردگار من است لا إِلهَ إِلّا هُوَ الوهيت مختص بذات اقدس او است جز او الهي نيست.
عَلَيهِ تَوَکَّلتُ من بر او ايکال امر کردم تمام امور بدست او است و بدون مشيت او هيچ امري تحقق پيدا نميکند وَ إِلَيهِ مَتابِ متاب از ماده توبه است بمعني بازگشت يعني بسوي او است بازگشت تمام جن و انس.
338