1- شناخت تاريخ پيامبران، عامل صبر و بردبارى در برخورد با مشکلات و تحمّل سختىها و مصائب است. «اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»
2- کسىکه فرستادگان الهى را مسخره کند، کافر است. «فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ کَفَرُوا» 3- مهلت دادن، سنّت حتمى و هميشگى الهى است. «فَأَمْلَيْتُ» (مؤمن از اين فرصت براى توبه و عملصالح بهرهبردارى مىکند، امّا کافر بر گناهان خويش اصرار مىورزد.)
4- به مهلت الهى مغرور نشويم، که قهر او يکدفعه مىرسد. «ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ»
5- اگر کسى را براى انجام کارى مأمور مىکنيد، خطرات و سختىهاى کار را به او گوشزد نماييد و به او روحيّه دهيد. «لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»