پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند با طرح سؤال، عقل و فطرت انسان را به قضاوت مى‌طلبد، زيرا عقل و فطرت با شرک سازگار نيست. أَ فَمَنْ‌ ... أَمْ تُنَبِّئُونَهُ‌ 2- کسى‌که از خداى عليم و واحد و قيّوم جدا شود، به ورطه شرک و چند خدايى گرفتار مى‌آيد. «شُرَکاءَ» 3- بت‌پرستى و شرک به قدرى سبک سرى و بى‌منطق است که حتّى نمى‌توان نام و اوصاف معبودان آنان را بيان کرد. «قُلْ سَمُّوهُمْ» 4- شايد مشرکان نيز از عمق جان بت‌ها را قبول ندارند. «أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ» 5- شرک نيز نوعى کفر است. جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکاءَ ... زُيِّنَ لِلَّذِينَ کَفَرُوا 6- کسى‌که مسائل انحرافى برايش جلوه کرد، از راه حقّ و مسير هدايت باز مى‌ماند. زُيِّنَ‌ ... صُدُّوا 7- به نقشه‌ها و تدبيرهاى خود مغرور نشويد. زُيِّنَ‌ ... مَکْرُهُمْ‌ تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 366