پیام‌های تفسیر نور

1- بعثت انبيا و نزول کتب آسمانى، سنّت حکيمانه الهى است. «وَ کَذلِکَ» 2- پست‌تر از هواپرستى وهوسرانى، تأمين هوسهاى ديگران است. «أَهْواءَهُمْ» 3- علم به تنهايى سعادت آفرين نيست، چه بسا که انسان با وجود علم، باز هم به دنبال خرافات و هوسهاى مردم برود. «اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ» 4- انسان‌هاى آگاه، مسئوليّت بيشترى دارند. «جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ» 5- علم واقعى، قرآن است. أَنْزَلْناهُ‌ ... جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ‌ 6- خداوند با هيچکس خويشاوندى ندارد، حتّى اگر انبيا هم کج بروند، مورد تنبيه الهى واقع مى‌شوند. «ما لَکَ مِنَ اللَّهِ» 7- جلب رضايت منحرفان همان و از دست دادن امدادهاى الهى، همان. اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ‌ ... ما لَکَ مِنَ اللَّهِ‌ تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 370