1- گرچه پذيرفتن آيات مهم است، ولى پذيرش شادمانه مهمتر است. «يَفْرَحُونَ»
2- ايمان به تمام دستورات الهى لازم است، نه بخشى از آن. «بِما أُنْزِلَ»
3- حزبگرايى کورکورانه، يک آفت وخطر در برابر حقگرايى است. «مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْکِرُ»
4- بايد در برابر انکار حق، قاطعيّت نشان داد. مَنْ يُنْکِرُ ... قُلْ
5- دليل بندگى خالصانه، آن است که سرنوشت و آينده ما به دست اوست.
أَعْبُدَ اللَّهَ ... إِلَيْهِ مَآبِ
6- توحيد، نبوّت، معاد اصول مشترک همه اديان آسمانى است؛
توحيد، «أَعْبُدَ اللَّهَ وَ لا أُشْرِکَ بِهِ» نبوّت، «إِلَيْهِ أَدْعُوا» معاد، «إِلَيْهِ مَآبِ»
«1». ازقبيل: قصص 52، بقره 120 و اعراف 159.
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 369