اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ انتَظِرُوا إِنّا مُنتَظِرُونَ (122)
و انتظار داشته باشيد ما هم انتظار داريم.
وَ انتَظِرُوا انتظار از ماده نظر است بمعني رؤيت و ديدن چه بچشم ظاهري جسماني و چه بچشم باطني قلبي روحاني غاية الامر اگر آن امر مرئي فعليت داشته باشد تعبير بنظر ميکنند مثل قوله تعالي فَانظُر إِلي آثارِ رَحمَتِ اللّهِ کَيفَ يُحيِ الأَرضَ بَعدَ مَوتِها روم آيه 49، و اگر مدّت داشته باشد تعبير بانتظار ميکنند مثل مقام که وعده الهي که بچه سرعتي عملي شد و وقوع يافت که اينکه کفار و مشرکين مخذول و منکوب شدند و مسلمين بر آنها غالب و مسلط شدند و آنها بهلاکت افتادند لَنُهلِکَنَّ الظّالِمِينَ وَ لَنُسکِنَنَّکُمُ الأَرضَ مِن بَعدِهِم ذلِکَ لِمَن خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ ابراهيم آيه 16 و 17.
إِنّا مُنتَظِرُونَ که نصرت الهي برسد و فتح و فيروزي نصيب ما مسلمين شود إِذا جاءَ نَصرُ اللّهِ وَ الفَتحُ.