تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّ کُلاًّ لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّکَ أَعْمالَهُمْ إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (111)
وَ إِنَّ کُلًّا: و بدرستى که همه مختلفان که مؤمنند و کافر، خواه از امت تو يا قوم موسى يا ساير امم، لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّکَ أَعْمالَهُمْ: هرآينه البته البته همه کس را تمام بدهد پروردگار تو جزاى اعمال ايشان را، يا هيچکس نباشد الّا آنکه خداى تعالى او را جزاى عمل به تمامى بدهد، نيکى را جزاى خير و بدى را پاداش بدى. إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ: بدرستى که ذات احديت به آنچه مى‌کنند دانا و آگاه است به درونه کارها و چيزى از او فوت نشود اگرچه اخفى باشد تا وافيا جزا را مترتب سازد.