در روايات مىخوانيم که مودّت و محبّت به ظالم و اطاعت از او، از مصاديق رکون به ظالم محسوب مىشود. در روايتى مىفرمايد: به ستمگر اميدى نداشته باش، گرچه او فاميل و دوست تو باشد. «و ان کان حميما قريباً» «1» در کافى، نيز اين روايت آمده که اگر به مقدار زمانِ دست به جيب کردن ستمگر براى بخشش، راضى به زنده بودن او باشى، رکون و تکيه بر ظالم کردهاى که خدا از آن نهى نمودهاست. «2»
از آنجا که اطاعت از اولى الامر، واجب و از سوى ديگر، رکون به ظالم حرام است، پس اولى الامر نمىتواند ظالم باشد، بلکه بايد معصوم نيز باشد، زيرا گناه از مصاديق ظلم به شمار مىرود.
«1». تفسير کنزالدقائق.
«2». کافى، ج 5، ص 108.
جلد 4 - صفحه 128
رکون و تکيه بر ظالم، آتش و عذاب خداوند را در پى دارد، پس وضعيّت خود ظالم چگونه خواهد بود؟!