تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْکُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ کانَ تَوَّاباً رَحِيماً «16» ترجمه‌ و آنچنان دو کسيکه بجامى آورند آن کار بد را از شما پس آزار نمائيد آندو را پس اگر توبه نمودند و بصلاح رو آوردند پس بگذريد از ايشان همانا خداوند باشد توبه‌پذير مهربان. تفسير اين آيه هم از آيات منسوخه است چنانچه قمى ره فرموده و در کافى از حضرت باقر (ع) نقل نموده که ناسخ آن سوره نور است و بنظر حقير هيچيک از اين دو آيه منسوخ اصطلاحى اصولى نيست نهايت آنکه بعد از نزول آيه حد زانى و زانيه در سوره نور سبيل مجهول در آيه اولى معلوم و ايذاء مجمل در آيه ثانيه مبيّن شده است در هر حال متّبع سوره نور است و اينهم مويد احتمالى است که بنظر حقير رسيده و سابقا عرضه داشتم که نسخ در اصطلاح ائمه اطهار عليهم السلام غير از آنستکه در اصول معنون است و بعضى گفته‌اند آيه اول راجع بمساحقه زنان است و آيه دوم راجع بلواط مردان و از اهل بيت اطهار نرسيده و نزد ما مردود است‌