1- اختيار حرام و حلال کردن همه چيز (خوردنىها، نوشيدنىها، معاملات، عقد و ازدواجها ...) تنها براى خداست. «حُرِّمَتْ عَلَيْکُمْ» 2- شير مادر، همچون تولّد از مادر، يکى از اسباب محرميّت است. در انتخاب دايه دقّت کنيم. «أُمَّهاتُکُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَکُمْ وَ أَخَواتُکُمْ مِنَ الرَّضاعَةِ»
3- به دخترانى که از شوهر قبلىِ زن شما هستند و در خانه شما زندگى مىکنند، به چشم دختر خود نگاه کنيد و مربّى آنان باشيد. «وَ رَبائِبُکُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِکُمْ»
4- قانون عطف به ماسبق نمىشود. «إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ»
(کسانى که قبل از تحريم، دو خواهر را به عقد خود در آوردهاند، کيفرى ندارند گرچه بعد از اعلام اين قانون بايد يکى از خواهران را نگه داشته و ديگرى را رها کند.)
«1». تورات، سِفر لاويان، باب 18، آيه 6- 23.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 44