تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَکَتْ أَيْمانُکُمْ کِتابَ اللَّهِ عَلَيْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْکُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلِيماً حَکِيماً «24»
و (ازدواج با) زنان شوهردار (نيز بر شما حرام شده است،) مگر آنان که (به حکم خداوند، در جنگ با کفّار) مالک شده‌ايد. (اين احکام،) نوشته و قانون خدا بر شماست. و جز اينها (که گفته شد،) براى شما حلال است که (زنان ديگر را) به وسيله‌ى اموال خود، به قصد پاکدامنى و نکاح، نه به قصد زنا، طلب کنيد. پس هرگاه از آن زنان، (به نکاح موقّت) کام گرفتيد، مهرشان را به عنوان يک واجب بپردازيد و پس از تعيين مهر، در (تغيير مدّت عقد يا مقدار مهر) آنچه با يکديگر توافق کنيد، بر شما گناهى نيست. همانا خداوند دانا و حکيم است.