1- در اسلام، براى موضوع ازدواج، بن‌بست نيست. «وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ»
2- قانونگذار بايد به نيازهاى طبيعى افراد جامعه از يک‌سو و فشارهاى اقتصادى آنان از سوى ديگر توجّه داشته باشد. وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ ...
3- ازدواج با کنيز را تحمّل کنيد، ولى ننگ گناه را هرگز. «فَمِنْ ما مَلَکَتْ أَيْمانُکُمْ»
4- از ازدواج با زن آزاد مى‌توان صرف نظر کرد، ولى از شرط ايمان نمى‌توان گذشت. «فَتَياتِکُمُ الْمُؤْمِناتِ»
5- ايمان، شرط اساسى هر ازدواجى است. «الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ، فَتَياتِکُمُ الْمُؤْمِناتِ»
6- ايمان ظاهرى براى ازدواج کافى است، ما مأمور به باطن نيستيم. «وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِکُمْ»
«1». نور، 33.
جلد 2 - صفحه 50
7- ازدواج با کنيز، حقارت نيست. «بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْضٍ»
8- رضايتِ مالک کنيز در ازدواج، مانند اذن پدرِ دختر، شرط است. «بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ»
9- مالکان بدانند که کنيزان از اهل خودشانند. «اهلهنّ»
10- به کنيزان نيز مثل زنان آزاد، بايد مهريه نيکو داد. «آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ»
11- مهريه را به خود کنيز بدهيد. حقوق اقتصادى و اجتماعى بردگان بايد مراعات شود. «آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ»
12- ميزان مهريه بايد بر اساس عُرف و شئون زن باشد. «بالمعروف»
13- شرطِ بقاى ازدواج، پاکدامنى، دورى از فحشا و روابط نامشروع است.
مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ ...
14- مجازات زن بدکار اگر کنيز باشد، به خاطر کنيز بودن و محروميّت‌هاى آن، به نصف کاهش مى‌يابد. «فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ»
15- فراهم آوردن ازدواج‌هاى سهل و آسان در جامعه، راه جلوگيرى از مفاسد جنسى است. «ذلِکَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ»
16- سالم‌سازى روانى از اهداف اسلام است. «ذلِکَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ»
17- گاهى صبر وخويشتن‌دارى، از برخى ازدواج‌ها بهتر است. «وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَکُمْ»