آیه ۲۵ سوره نساء

سوره نساء(النساء)، آیه ۲۵ · جزء ۵ · صفحه ۸۲

وَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنكُمْ طَوْلًا أَن يَنكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم مِّن فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُم بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَانكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلَا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنكُمْ وَأَن تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَّكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و آنها که توانایی ازدواج با زنان (آزاد) پاکدامن باایمان را ندارند، می‌توانند با زنان پاکدامن از بردگان باایمانی که در اختیار دارید ازدواج کنند -خدا به ایمان شما آگاه‌تر است؛ و همگی اعضای یک پیکرید- آنها را با اجازه صاحبان آنان تزویج نمایید، و مهرشان را به خودشان بدهید؛ به شرط آنکه پاکدامن باشند، نه بطور آشکار مرتکب زنا شوند، و نه دوست پنهانی بگیرند. و در صورتی که «محصنه» باشند و مرتکب عمل منافی عفت شوند، نصف مجازات زنان آزاد را خواهند داشت. این (اجازه ازدواج با کنیزان) برای کسانی از شماست که بترسند (از نظر غریزه جنسی) به زحمت بیفتند؛ و (با این حال نیز) خودداری (از ازدواج با آنان) برای شما بهتر است. و خداوند، آمرزنده و مهربان است.

معنی کلمات و عبارات
«طَوْلاً»: دارائی و بضاعت. قدرت مادی و معنوی. «فَتَیَات»: جمع فَتاة، دختران نوجوان. مراد کنیزان است. «بَعْضُکُم مِّن بَعْضٍ»: برخی از برخی هستید و همگان برادران و خواهران ایمانی می‌باشید (نگا: حجرات / ، توبه / ). «مُحْصَنَات»: زنان عفیف و پاکدامن. حال است. «غَیْرَ مُسَافِحَات»: زنان عفیف و پاکدامن. حال دوم بشمار است. «أَخْدَان»: جمع خِدْن، رفیق و رفیقه. دوستان زن یا مردی که به گونه آشکار یا نهان با آنان معاشرت نامشروع انجام گیرد. «أُحْصِنَّ»: به ازدواج درآورده شدند. «عَنَت»: فساد و تباهی. فسق و فجور.
نزول
نکات آیه
۱- جواز ازدواج با کنیزان مسلمان «فمن ما ملکت ایمانکم من فتیاتکم المؤمنات»
تفسیر (۸)
روایات و احادیث

۲- جواز ازدواج با کنیزان، مشروط به نداشتن تمکن مالى براى ازدواج با زنان آزاده مؤمن «و من لم یستطع منکم طولا ان ینکح المحصنات المؤمنات فمن ما ملکت ایمانکم» مؤیّد برداشت فوق، فرمایش امام باقر (ع) است که درباره معناى «طولاً» فرمود: من لم یجد منکم غنى. [منبع: مجمع البیان، ج ۳، ص ۵۴ ; نورالثقلین، ج ۱- ، ص ۴۶۹، ح ۱۸۳.] ۳- ازدواج با کنیزان غیر مؤمن جایز نیست. «فمن ما ملکت ایمانکم من فتیاتکم المؤمنات» ۴- ممنوعیّت ازدواج با زنان غیر مسلمان* «المحصنات المؤمنات ... من فتیاتکم المؤمنات» چون در جمله مورد بحث، زنان آزاده و نیز کنیزان را مقید کرد به اینکه اهل ایمان باشند، معلوم مى شود ازدواج با زنان غیر مؤمن جایز نیست. ۵- آگاهى کامل خداوند به ایمان انسانها «و اللّه اعلم بایمانکم» ۶- اظهار ایمان از سوى کنیزان، مجوز ازدواج با آنان «من فتیاتکم المؤمنات و اللّه اعلم بایمانکم» تذکر به علم کامل الهى به ایمان انسانها، پس از مشروط دانستن ازدواج با کنیزان به ایمان، اشاره به این است که براى ازدواج با کنیزان ایمان ظاهرى کافى است. ۷- احکام و مقررات مشروط به ایمان، تنها مبتنى بر اظهار ایمان است، نه خصوص ایمان واقعى «من فتیاتکم المؤمنات و اللّه اعلم بایمانکم» ۸- پذیرفته شدن شخص به عنوان مسلمان، در گرو اظهار ایمان اوست، نه ایمان واقعى «من فتیاتکم المؤمنات و اللّه اعلم بایمانکم» ۹- نشأت گرفتن انسانها از یکدیگر، نشانه همسانى منزلت انسانى آنان «بعضکم من بعض» ۱۰- یکسانىِ مقامِ انسانىِ بردگان با سایر انسانها «من فتیاتکم المؤمنات ... بعضکم من بعض» ۱۱- مبارزه اسلام با تحقیر کنیزان و ننگ دانستن ازدواج با آنان «من فتیاتکم المؤمنات ... بعضکم من بعض» ۱۲- ازدواج با کنیز، مشروط به اذن مالک اوست. «فانکحوهنّ باذن اهلهنّ» «اهل کنیز»، همان مالک اوست. ۱۳- لزوم حفظ منزلت انسانى بردگان و محسوب نمودن آنان در زمره خانواده مالک «فانکحوهنّ باذن اهلهنّ» خداوند از مالک کنیز تعبیر به اهل کرده تا به این معنا اشاره کند که برده و کنیز، جزء خانواده مالک هستند و همانند دیگر اعضاى خانواده. ۱۴- وجوب پرداخت اجرت (مهریّه) به کنیزان بر طبق معیارهاى متعارف جامعه «و اتوهُنّ اجورهنّ بالمعروف» ۱۵- کنیز، مالک مهریّه خویش «فمن ما ملکت ایمانکم ... و اتوهُنّ اجورهنّ» از اینکه خداوند تصریح مى کند که مهریّه کنیز را به خود او بدهید (اتوهنّ اجورهنّ) و نفرمود که: اتوا اجورهنّ، معلوم مى شود مالک مهریّه، خود کنیز است نه مالک او. ۱۶- لزوم حفظ حقوق اقتصادى و اجتماعى بردگان «بعضکم من بعض ... اتوهُنّ اجورهنّ» ۱۷- عرف، میزانى در تعیین مقدار مزد کارها «اتوهُنّ اجورهنّ بالمعروف» ۱۸- جواز ازدواج با کنیز، مشروط به پاکدامنى او «فمن ما ملکت ایمانکم ... محصنات غیر مسافحات» ظاهراً کلمه «محصنات»، حال است براى «ما ملکت ایمانکم». بنابراین جواز ازدواج را مشروط مى کند به احصان و پاکدامنى کنیز. ۱۹- ازدواج با کنیزان زناکار جایز نیست. «فانکحوهنّ ... غیر مسافحات» ۲۰- ازدواج با کنیز رفیقباز جایز نیست. «فانکحوهنّ ... غیر مسافحات و لا متّخذات اخدان» «اخدان»، جمع «خدن» و به معنى دوست و رفیق است. ۲۱- پاکدامنى زن، معیارى در انتخاب وى براى همسرى «فانکحوهنّ ... محصنات غیر مسافحات و لا متّخذات اخدان» ۲۲- پاکدامنى کنیز پس از ازدواج، شرط لزوم پرداخت اجرت (مهریه) متعارف به وى* «اتوهنّ اجورهنّ بالمعروف محصنات غیر مسافحات و لا متّخذات اخدان» بنابر اینکه «محصنات غیر مسافحات»، حال براى مفعول اوّل «اتوهنّ» باشد که در این صورت «محصنات» قید براى «اتوا» مى شود. ۲۳- حدّ زناى کنیزان مسلمان، نیمى از حدّ زنانى آزاده است. «فاذا احصنّ فان اتین بفاحشة فعلیهن نصف ما على المحصنات من العذاب» چون فعل «احصنّ» مجهول است، مراد از آن شوهردار بودن است، و چون ضمیر آن به «مؤمنات» برمى گردد، هر دو قید، یعنى مسلمان و شوهردار بودن، از آن استفاده مى شود. مؤیّد معناى مذکور براى «احصنّ» در برداشت فوق، فرمایش امام صادق (ع) است که درباره آن فرمود: یعنى نکاحهنّ ... . [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۲۳۵، ح ۹۶ ; نورالثقلین، ج ۱، ص ۴۷۰، ح ۱۹۰.] ۲۴- کنیز شوهردار، در صورت ارتکاب هر نوع فحشا، مستحق نیمى از کیفر زن آزاد* «فاذا احصنّ فان اتین بفاحشة فعلیهن نصف ما على المحصنات» در برداشت فوق، «فاحشة» به معناى مطلق کار زشت گرفته شده، نه به معناى «زنا». ۲۵- ترس از گرفتار شدن در تنگناهاى مشقّتبار جنسى، مجوّز ازدواج با کنیزان «فانکحوهنّ ... ذلک لمن خشى الْعنت منکم» «عنت» بمعنى مشقّت است و مراد از آن به مناسبت مورد، مشقّتهایى است که از ناحیه جنسى به آدمى وارد مى شود. «ذلک» اشاره به ازدواج با کنیزان است. ۲۶- ترس از ابتلا به زنا و فحشا، مجوز ازدواج با کنیزان* «ذلک لمن خشى الْعنت منکم» بسیارى از مفسران برآنند که مراد از «عنت» در آیه شریفه، زناست. ۲۷- فراهم آوردن ازدواجهاى سهل و آسان در جامعه، راه جلوگیرى از مفاسد جنسى «و من لم یستطع ... فمن ما ملکت ایمانکم ... ذلک لمن خشى الْعنت منکم» چون ازدواج با کنیزان سهل است و خداوند براى جلوگیرى از زنا و مفاسد جنسى آن را پیشنهاد و تجویز کرده، معلوم مى شود که بهترین راه براى جلوگیرى از مفاسد جنسى، فراهم آوردن ازدواج سهل و آسان است. ۲۸- لزوم فراهم کردن زمینه هاى ازدواج در جامعه، جهت جلوگیرى از فحشا و فساد «و من لم یستطع منکم ... فمن ما ملکت ایمانکم ... ذلک لمن خشى الْعنت منکم» ۲۹- ضرورت توجه به نیازهاى جنسى انسانها در تنظیم قوانین و سیاستهاى مربوط به هدایت صحیح مناسبات جنسى آنها «ذلک لمن خشى الْعنت منکم» چون خداوند با توجّه به غریزه جنسى انسانها ازدواج با کنیزان را تجویز کرده است. ۳۰- سالم سازى روانى، از اهداف تسهیل در قوانین ازدواج «ذلک لمن خشى الْعنت منکم» ۳۱- خویشتن دارى در غریزه جنسى، بهتر از ازدواج با کنیزان «فمن ما ملکت ایمانکم ... ذلک لمن خشى الْعنت منکم» در برداشت فوق متعلق صبر، «عنت» به معناى مشقت گرفته شده است و مفضّل علیه کلمه «خیر»، ازدواج با کنیز فرض شده است. یعنى «ان تصبروا على العنت خیر لکم من نکاحهن». ۳۲- قوانین ازدواج در جهت خیر و سعادت انسانها «و ان تصبروا خیرٌ لکم» ۳۳- خویشتن دارى در برابر گناه، موجب خیر و سعادت «و ان تصبروا خیرٌ لکم» بنابر اینکه متعلق «ان تصبروا»، ارتکاب زنا باشد که از کلمه «عنت» به دست مى آید. گفتنى است که در این صورت کلمه «خیر»، افعل تفضیل نخواهد بود. ۳۴- خداوند، غفور (بسیار آمرزنده) و رحیم (مهربان) است. «و اللّه غفور رحیم» ۳۵- تجویز ازدواج با کنیزان، مظهرى از غفران و رحمت الهى «و من لم یستطع منکم ... فمن منا ملکت ایمانکم ... و اللّه غفور رحیم» ۳۶- لزوم عطوفت و چشمپوشى در برخورد با تخلّفات جنسى «ذلک لمن خشى العنت منکم ... و اللّه غفور رحیم» یادآورى مغفرت و رحمت الهى پس از بیان احکام و مقررات ازدواج، مى تواند اشاره به این معنا باشد که متخلفان از مقررات ازدواج ممکن است مشمول مغفرت و رحمت الهى قرار گیرند و این درسى است براى انسانها در برخورد با متخلفان. ۳۷- رحمت الهى، منشأ غفران وى* «و اللّه غفور رحیم»

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۴۷)
  • ناتوانی انسانها باعث اسانگیری خدا در تشریع احکام+۱ آیه
  • جلوگیری از فساد جنسی، فلسفه اسانگیری خداوند در تجویز ازدواج با کنیز+۱ آیه
  • ناتوانی انسانها، فلسفه اسانگیری خدا در تشریع احکام+۱ آیه
  • اسانگیری تکالیف بر بندگان، برخاسته از رحمت و مغفرت خدا+۶ آیه
  • اسانگیری در احکام الهی، پرتوی از رحمت خدا+۶ آیه
  • اسانگیری در ازدواج، با تشریع ازدواج با کنیزان+۱ آیه
  • کیفر زنای کنیز شوهردار، نصف کیفر زنای زنان ازاد پاکدامن
  • ازدواج با کنیزان مؤمن، مشروط به اجازه صاحبان انان
  • ازدواج با کنیزان مؤمن، مشروط به اذن صاحبان انان
  • ازدواج، سبب پیشگیری از گناه جنسی+۲ آیه
  • خداوند، خواهان اسانگیری در امر ازدواج، با تشریع احکام سهل+۱ آیه
  • ضعف انسان در کنترل غریزه جنسی، دلیل اسانگیری خدا در وضع قوانین ازدواج+۱ آیه
  • لزوم اجازه از مالک کنیز، برای ازدواج با وی
  • پرهیز از ازدواج با کنیز زناکار، امری مطلوب
  • جواز ازدواج با کنیز+۴ آیه
  • ازدواج با کنیزان، در صورت عدم توانایی ازدواج با زنان ازاد، امری مطلوب
  • ازدواج با کنیزان در صورت ترس از گناه، امری روا و جایز
  • ازدواج با کنیزان، مشروط به مؤمن بودنِ انان
  • لزوم پرداخت مهر در صورت ازدواج با کنیز
  • ازدواج با کنیز مسلمان، مشروط به اجازه مالک وی
  • استحباب ترک ازدواج با کنیزان مسلمان در صورت حفظ عفّت
  • لزوم پرهیز از ازدواج با کنیز زناکار و رفیقباز
  • استحباب ازدواج برای مردان و زنان+۱ آیه
  • ازدواج، مورد تشویق خداوند+۳ آیه
  • مردان مؤمن، کفو و همتای زنان مؤمن در ازدواج+۱ آیه
  • ازدواج با کنیز، مشروط به اجازه مالک و ولیّ او
  • اسلام، دارای احکامی اسان برای بندگان+۳ آیه
  • ترس از گرفتار شدن به تنگناهای مشقّتبار جنسی، مجوّز ازدواج با کنیزان و رافع کراهت ان
  • نصف حدّ زنان ازاد زناکار، حدّ کنیزان مرتکب فحشا
  • اسیبپذیری انسان، دربرابر تمایلات شهوانی+۱ آیه
  • خداوند، اگاهتر از هر کس به ایمان اشخاص+۱ آیه
  • جواز ازدواج با کنیزان مؤمن، به شرط اجازه مالک انان
  • جواز ازدواج باکنیزان، بهشرط پرداخت مهریّه انان
  • جواز ازدواج با کنیزان مؤمن، به شرط عدم تمکن مالی از ازدواج با زنان ازاد و مؤمن
  • جواز ازدواج با کنیزان، به شرط عفیف بودن انان
  • جایز نبودن ازدواج با کنیزان غیر مؤمن
  • حلال بودن استمتاع از کنیز، برای مالک ان+۵ آیه
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مؤمنان+۸ آیه
  • بردگان مؤمن، دارای منزلت انسانی و در زمره خانواده مالکان باایمان
  • پنجاه ضربه تازیانه، کیفر کنیز زناکار، در صورت شوهر داشتن (محصنه بودن)
  • کنیزان جوانِ مؤمن و پاکدامن، شایسته برای ازدواج
  • پرهیز از ازدواج با کنیز زناکار، کاری مطلوب
  • عدم جواز ازدواج، با کنیزان غیر مؤمن+۱ آیه
  • حرام و ناروا بودن زنا و بیعفّتی+۴ آیه
  • انتخاب همسر و ازدواج، از حقوق انسانها+۲ آیه
  • لزوم حفظ حقوق اجتماعی و اقتصادی بردگان
  • احکام الهی، اسان و به دور از مشقّت+۸ آیه
  • اسانی احکام و به دور از مشقّت بودن ان، برخاسته از اراده و مشیّت خداوند+۳ آیه
  • انعطاف پذیری احکام، در صورت عارض شدن عسر و حرج+۲ آیه
  • تبیین احکام، راهی برای دستیابی به سنّتهای صحیح پیشینیان و پذیرش توبه از سوی خداوند+۱ آیه
  • تشریع احکام ثانوی به جای احکام اوّلی، در شرایط خاصّ+۷ آیه
  • اسان گیری، ملاک تشریع و احکام الهی+۳ آیه
  • جواز امیزش با همسر+۶ آیه
  • صحّت ازدواج کنیزان، منوط به اجازه صاحبان شان
  • وجوب ازدواج، در صورت ترس از وقوع در گناه
  • سهولت احکام و مقرّرات ازدواج در اسلام+۱ آیه
  • استحباب ازدواج با کنیز مسلمان، در صورت عدم امکان ازدواج با زنان ازاد و از ترس ابتلا به زنا و فحشا
  • افضلیّت ترک ازدواج با کنیزان مسلمان، به وسیله خویشتن داری و صبر بر غریزه جنسی
  • افضلیّت ازدواج با زنان ازاد و مؤمن، به جای ازدواج با کنیزان مؤمن، در صورت تمکّن مالی
  • جواز ازدواج با کنیز+۴ آیه
  • جواز ازدواج با کنیزان مؤمن، به شرط اجازه مالک انان
  • جواز ازدواج با کنیزان، به شرط اجازه صاحبان انها و پرداخت مهریّه انان
  • پاکدامنی کنیز مسلمان از زناکاری و رفیق بازی، موجب جواز ازدواج با وی
  • حرمت و بطلان ازدواج مرد مسلمان، با زن کافر+۱ آیه
  • حرمت ازدواج مؤمن با مشرک+۲ آیه
  • ازدواج با کنیز، مشروط به اجازه مالک و ولیّ او
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مؤمنان+۸ آیه
  • جواز تملّک کنیزان و بهره گیری جنسی از انان+۱۰ آیه
  • پاکدامنی کنیز مسلمان از زناکاری و رفیق بازی، موجب پرداخت مهریّه در حدّ متعارف به وی
  • حرمت زنا+۶ آیه
  • حدّ زنای کنیزان، نصف زنان ازاده
  • ناتوانان غیر متمکن از ازدواج با زن ازاد مؤمن عفیف، مجاز به ازدواج با کنیزان مملوک
  • حرمت هرگونه فحشا+۱ آیه
  • وجوب پرداخت مهریه به کنیزان، طبق معیارهای متعارف، در صورت ازدواج با انان
  • لزوم پرداخت مهریّه، در قبال ازدواج با کنیز
  • احکام و قوانین ازدواج، برخاسته از حکمت خدا+۲ آیه
  • جواز ازدواج با کنیز+۳ آیه
  • جواز ازدواج با کنیزان مؤمن، به شرط اجازه مالک انان
  • جواز ازدواج با کنیزان مؤمن، به شرط پرداخت مهریّه انان
  • جواز ازدواج با کنیزان مؤمن، به شرط عدم تمکّن مالی از ازدواج با زنان ازاد و مؤمن
  • جواز ازدواج با کنیزان، به شرط عفیف بودن انان
  • حلال بودن استمتاع از کنیز، برای مالک ان+۵ آیه
  • جواز تملّک بردگان، از جانب مؤمنان+۸ آیه
  • لزوم ازدواج با زنان با حیا و پاکدامن
  • عفّت و پاکدامنی، از معیارهای ازدواج و تشکیل خانواده+۳ آیه
  • سنخیّت و هم کفو بودن در ایمان و اعتقادات، از معیارهای تشکیل خانواده+۴ آیه
  • ترس نیازمندان از افتادن در گناه (زنا و ... )، مجوّز ازدواج با کنیز، به جای ازدواج با زنان ازاد
  • اگاهی خداوند به خیر بندگان+۲ آیه
  • صبر و خویشتن داری در غریزه جنسی، بهتر از ارتکاب زنا
  • اسانی احکام، پرتوی از رحمت خداوند+۷ آیه
  • تجویز ازدواج با کنیزان، در صورت عدم توانایی بر ازدواج، مظهری از رحمت الهی+۱ آیه
  • خداوند، دارای رحمتی خاصّ و ویژه در اخرت+۲ آیه
  • خداوند، دارای رحمت ویژه و خاص، نسبت به مؤمنان+۲ آیه
  • صبر پیشگی، زمینه ساز برخورداری از رحمت خدا
  • حرمت دوستی و رفاقت، با زنان شوهردار
  • عدم جواز دوستی با زنان کنیز، بدون ازدواج با انان
  • حدّ زنای کنیزان محصنه، نصف حدّ زنان ازاد
  • عدم شایستگی کنیزان زناکار برای ازدواج
  • پایبندی به مقرّرات الهی در ازدواج، از عوامل دور ماندن از مشقّتها و رنجها+۴ آیه
  • بردگان، فاقد ارزش و شخصیّت، در بینش مشرکان
  • امکان پایداری بر پاکدامنی و اجتناب از الودگی های جنسی در سایه صبرپیشگی+۱ آیه
  • صبر از عوامل دستیابی به امرزش الهی
  • دعوت خداوند از مؤمنان به صبر و خویشتن داری در امور جنسی در صورت نیافتن همسر مناسب
  • توجّه به فواید صبر از عوامل شکیبایی در امور جنسی
  • شهوت جنسی درپی دارنده مشکلات و نیازمند صبر و شکیبایی
  • صبر در شهوت جنسی درپی دارنده خیر و نیکی برای مؤمنان
  • ضعف در مهار غرایز جنسی، دلیل اسان گیری خداوند، در تشریع قوانین ازدواج+۱ آیه
  • ناتوانان غیر متمکّن از ازدواج با زن ازاد مؤمن عفیف، مجاز به ازدواج با کنیزان مملوک
  • عرف، میزانی در تعیین مقدار مهریّه کنیزان
  • جواز ازدواج با کنیز، مشروط به عفّت و پاکدامنی او
  • عفّت زنان، موجب شایستگی انان برای انتخاب همسری+۲ آیه
  • رعایت عفّت و پاکدامنی و حفظ خود از فساد، موجب غفران الهی+۱ آیه
  • منع ازدواج مردم با کنیزان بی عفّت، راهی برای پیشگیری از بی عفّتی+۱ آیه
  • ایمان به خدا، عاملی اساسی برای پیشگیری از بی عفّتی+۶ آیه
  • عفّت و پاکدامنی، از معیارهای ازدواج و تشکیل خانواده+۳ آیه
  • پاکدامنی و عفاف، از برجسته ترین اوصاف زنان و موجب امتیاز انان+۲ آیه
  • عفّت و پاکدامنی، از ارزشهای والا در انتخاب همسر+۳ آیه
  • عفّت و پاکدامنی کنیزان، شرط ازدواج بی همسران با انان
  • اجتناب از زنا، نشانه عفّت و پاکدامنی+۱ آیه
  • اجتناب از فحشا، از نشانه های عفّت
  • خداوند، داناتر از خود انسانها نسبت به ایمان شان+۱ آیه
  • علیم / اسماوصفات+۵ آیه
  • عقل انسان، قادر بر تشخیص زشتی و قبح برخی امور+۱ آیه
  • ازدواج، سبب پیشگیری از گناه جنسی
  • جواز ازدواج با کنیز، در صورت خوف از ارتکاب گناه و زنا
  • زنا، عملی زشت و گناهی بزرگ+۲ آیه
  • امیزش مشروع و ازدواج، سبب پیش گیری از گناه و انحرافات جنسی
  • جواز تملّک کنیزان برده و بهرهگیری جنسی از انان+۶ آیه
  • مشروعیّت و جواز مالکیّت بر برده+۸ آیه
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مسلمانان+۴ آیه
  • جواز بهرهگیری جنسی از کنیزان، برای مالکان مسلمان انان+۶ آیه
  • اسانگیری تکالیف بر بندگان، برخاسته از رحمت و مغفرت خداوند+۶ آیه
  • تجویز ازدواج با کنیزان مسلمان، مظهری از غفران و رحمت الهی+۱ آیه
  • غفران و امرزش الهی از شؤون رحمت او+۶ آیه
  • بردگان مؤمن، در زمره مالکان با ایمان خود
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مؤمنان+۸ آیه
  • جواز تملّک کنیزان و استفاده از انان برای مؤمنان+۸ آیه
  • کنیزان جوان مؤمن، شایسته برای ازدواج
  • عفّت و پاکدامنی، معیاری برای تشکیل خانواده از سوی مؤمنان+۳ آیه
  • لزوم رعایت سنخیّت و همانندی در ایمان و اعتقادات، برای تشکیل خانواده از سوی مؤمنان+۴ آیه
  • کنیزان مؤمن جوان، شایسته برای ازدواج
  • توصیه الهی به اهل ایمان، برای انتخاب زنان پاکدامن و عفیف با عنوان همسر خویش+۳ آیه
  • کنیز، مالک مهریّه خویش
  • وجوب پرداخت مهریّه به کنیزان، بر طبق معیارهای متعارف جامعه
  • وجوب پرداخت اجرت (مهریه) به کنیزان، طبق معیارهای متعارف جامعه
  • وجوب پرداخت مهریه به کنیزان، طبق معیارهای متعارف، در صورت ازدواج با انان
  • ازدواج با کنیز، مشروط به اجازه مالک و ولیّ او
واژه‌ها