تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِکَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ ناراً وَ کانَ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً (30)
ترجمه
و کسيکه بجا بياورد اينرا از راه تعدى و ستم پس زود باشد که در آوريم او را در آتش و باشد اين بر خدا آسان..
تفسير
ظاهرا فرق بين تعدى و ظلم آنستکه تعدى تجاوز از حد است و ظلم دخالت بناحق و غالبا ايندو عنوان بر يکديگر تصادق نمايند و گاه باشد که تخلف کنند مانند اکل ميته زائد بر قدر ضرورت که ممکن است تعدى باشد و ظلم نباشد يا ظلم بنفس که ممکن است ظلم باشد و تعدى نباشد ولى بنظر حقير اين دو عنوان اگر چه مفهوما متغايرند ولى مصداقا متوافقند زيرا که شرعا هر ظلمى تجاوز از حد است و هر تجاوزى ظلم است اگر چه بنفس باشد و جواز انتزاع مفاهيم مختلفه از مصداق واحد مسلم است و در آيه شريفه براى مزيد ردع هر دو عنوان ذکر شده تا بدانند دخالت در اموال و نفوس مردم بدون مجوز شرعى هم ظلم است و هم عدوان و بيشتر موجب ارتداع شود.