«مَوالِيَ» جمع «مولى» داراى معانى مختلفى مىباشد، ولى در اينجا مراد وارثان است.
جمله «عَقَدَتْ أَيْمانُکُمْ» اشاره به قراردادهايى است که پيش از اسلام، ميان دو نفر برقرار مىشد و اسلام، با اندکى تغيير، آن را پذيرفت و نامش در کتب فقهى، «ضمان جريره» است.
متن قرارداد به اين صورت بوده که دو نفر پيمان ببندند در زندگى، همديگر را يارى کنند و در پرداخت غرامتها، کمک هم باشند و از هم ارث برند. (چيزى شبيه قرارداد بيمه در امروز)، که اگر خسارتى بر يکى وارد شد، همپيمان او، ديهى آن را بپردازد. اسلام اين قرارداد را پذيرفت، ولى ارث بردن از ديگرى را مشروط به آن کرد که انسان وارثى نداشته باشد.
امام رضا عليه السلام دربارهى معناى «وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُکُمْ» فرمودند: مقصود پيمانى است که مردم با رهبران الهى و معصوم بستهاند. «1»