پیام‌های تفسیر نور

1- تنها عبادت خدا کافى نيست، دورى از هرگونه شرک و ريا لازم است. وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِکُوا ... 2- نيکى به پدر و مادر، در کنار بندگى خدا وتوحيد مطرح است. وَ اعْبُدُوا اللَّهَ‌ ... وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً 3- خداپرست واقعى بايد نسبت به بستگان، محرومان و همسايگان خود، متعهّد و مسئول باشد. اعْبُدُوا اللَّهَ‌ ... بِذِي الْقُرْبى‌ وَ الْيَتامى‌ 4- همسايگان دور نيز بر انسان حقّ دارند. «الْجارِ الْجُنُبِ» 5- در احسان کردن به اولويّت‌ها توجّه کنيد. نام والدين قبل از بستگان و نام آنان قبل از يتيمان آمده است. 6- بى‌توجّهى به والدين و بستگان و يتيمان و محرومان جامعه، نشانه تکبّر و فخر فروشى است. «إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ کانَ مُخْتالًا فَخُوراً» 7- احسان، بايد همراه با تواضع باشد. در ابتداى آيه سفارش به احسان شد و در پايان از تکبّر نهى شد. «لا يُحِبُّ مَنْ کانَ مُخْتالًا فَخُوراً»