1- امراض روحى انسان، گسترش يافتنى است. افراد بخيل، دوست دارند ديگران هم بخيل باشند. «يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ»
2- بخيل از محبّت خدا محروم است. لا يُحِبُ ... مُخْتالًا- الَّذِينَ يَبْخَلُونَ
3- از نشانههاى تکبّر و فخرفروشى، بخل کردن است. «مُخْتالًا فَخُوراً الَّذِينَ يَبْخَلُونَ»
4- اظهار نعمتهاى الهى نوعى شکر و کتمان آن يک نوع ناسپاسى و کفران است. «يَکْتُمُونَ ما آتاهُمُ اللَّهُ»
5- بخيل، براى ترک احسان فقرنمايى مىکند. «يَبْخَلُونَ و يَکْتُمُونَ»
6- نعمتها فضل خداست، نه تنها نتيجهى تلاش وتدبير ما. «آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ»
7- اگر بدانيم نعمتها از اوست بخل نمىکنيم. «آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ»
8- بخل، گاهى مىتواند زمينه ساز کفر باشد. يَبْخَلُونَ ... لِلْکافِرِينَ در آيهاى ديگر آمده است: «وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِکِينَ الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّکاةَ» «1»
9- کيفر تکبّر ورزيدن در دنيا، تحقير در آخرت است. «مُخْتالًا- مهين»