تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ فِيها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ (72)
وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً: و ياد بياوريد وقتى را که بکشتيد نفسى را- که عاميل يا پسر او باشد- فَادَّارَأْتُمْ فِيها: پس نزاع و اختلاف کرديد در آن مقتول که او را که کشته است. وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ: و خدا بيرون آورنده و ظاهر کننده است آن چيزى را که کتمان مىکنيد از قتل به ناحقّ.