تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) انْظُرْ کَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ کَفى‌ بِهِ إِثْماً مُبِيناً (50) انْظُرْ کَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ‌: نظر کن اى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در اين يهودان که از روى عناد چگونه افترا مى‌کنند و مى‌بندند بر خدا دروغى را، يعنى اينکه مى‌گفتند گناه شب و روز ما را مى‌آمرزد. يا در قول: نحن ابناء اللّه (الخ). وَ کَفى‌ بِهِ إِثْماً مُبِيناً: و کافى است به آن افترا، براى ايشان، گناهى ظاهر که بر هيچکس پوشيده نيست، يعنى همين قدر کافى است در عظم ذنب، که مستوجب خلود عذاب مى‌باشد.