تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) انْظُرْ کَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ کَفى‌ بِهِ إِثْماً مُبِيناً (50) ترجمه‌ بنگر چگونه افترا ميزنند بر خداوند دروغ را و بس است آنکه گناه آشکارا باشد. تفسير تعجب است از اينکه کسانيکه دشمنان خدايند خود را دوستان او بخوانند و با آنکه خداوند عقلا منزه از اولاد است خودشان را پسران او بدانند و با آنکه تزکيه نفس قبيح است براى خود لقب صدّيق و فاروق و ذو النورين جعل کنند و آنرا لقب الهى بدانند و اين خود گناهى است واضح و کافى است از براى عذاب ابدى و خسران سرمدى.