تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْکِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً (53)
ترجمه
آيا مر ايشانرا بهره است از پادشاهى پس آنهنگام نميدهند مردمانرا چيز کمى.
تفسير
يعنى اگر نصيبى از پادشاهى دنيا داشتند کمتر چيزى از آنرا باهلش نميدادند در کافى از حضرت باقر (ع) روايت نموده است که مراد بملک امامت و خلافت است و مراد از مردم مائيم و نقير نقطه است که در وسط هسته است فيض ره فرموده تخصيص ناس بآنها شايد براى آن باشد که دنيا براى ايشان خلق شده و خلافت حق آنانست و اگر اموال در دست آنها بود مردم منتفع ميشدند و چون ايشان از حقوقشان محروم شدند مردم هم از حقوق و منافعشان باز ماندند پس آنها بمنزله تمام مردمند و وارد شده است که مائيم ناس و شيعيان مايند اشباه الناس و ساير ناسند نسناس حقير عرض ميکنم بيان ايشان براى روايت اخير مناسب است ولى روايت اولى که مفسر آيه است
جلد 2 صفحه 67
احتياج باين بيان ندارد زيرا که در آنروايت بيان مصداق و مراد واقعى از لفظ ناس شده است نه بيان مفهوم تا اختصاص مدلول لفظى بآنها فهميده شود و اللّه اعلم.