تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْکاً عَظِيماً (54) ترجمه‌ آيا حسد ميبرند مردمانرا بر آنچه داد ايشان را خدا از فضل خود پس بتحقيق داديم آل ابراهيم را کتاب و حکمت و داديم ايشانرا پادشاهى‌ئى بزرگ.. تفسير در کافى و تفسير عياشى و غير آندو در چند روايت از ائمه معصومين (ع) وارد شده است که مراد از محسودان در اين آيه مائيم براى امامتى که خداوند بما داده است از فضل خود و در مجمع از حضرت باقر (ع) روايت نموده است که مراد پيغمبر (ص) و آل او عليهم السلام است و در کافى و قمى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که مراد از کتاب نبوت است و مراد از حکمت فهم و قضا است و ملک عظيم طاعت واجبه بر خلق است و در کافى و عياشى از حضرت باقر (ع) روايت نموده است که مراد آنستکه خداوند از آل ابراهيم انبيا و رسل و ائمه برگزيده است چگونه در باره آنها اقرار دارند و در باره آل محمد (ص) انکار مينمايند و آنکه ملک عظيم امامت است که اطاعت امام اطاعت خداوند و معصيت او معصيت حق است و از ابن عباس روايت شده است که ملک عظيم آل ابراهيم ملک يوسف و داود و سليمان است و خلاصه آيه و روايات بنظر حقير آنستکه منشأ انکار کفار و مخالفين رسالت و امامت را فقط حسد است و الا جاى تعجب و انکار نيست زيرا آل ابراهيم همه ثمرات يک شجره طيبه‌اند و چنانچه نبوت و حکمت و سلطنت جمعى از آنها را از قبيل بنى اسرائيل قبول دارند بايد در باره پيغمبر (ص) و آل او هم که بنى عم آنها و از اولاد حضرت اسمعيل هستند هم قبول داشته باشند و استنکاف و استکبار از سلطنت الهيه آنها ننمايند.