تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
أُولئِکَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً (52)
ترجمه
آنگروه آنانند که لعنت نمود آنها را خداوند و کسيکه لعنت کند خدا او را پس هرگز نخواهى يافت براى او يارى کننده.
تفسير
لعن خداوند خزيان دنيا و آخرت و بعد از رحمت است و فقدان ياور شايد اشاره باشد بعدم نصرت قريش و مشرکين عرب مر يهودان را و شايد اشاره باشد باختصاص نصرت کامله بمذهب شيعه اثنى عشرى در وقت ظهور امام عصر عجل اللّه تعالى فرجه.