اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَم لَهُم نَصِيب‌ٌ مِن‌َ المُلک‌ِ فَإِذاً لا يُؤتُون‌َ النّاس‌َ نَقِيراً (53)
آيا از براي اينکه کفار و مشرکين نصيبي از سلطنت و مملکت است که يهود بطمع آن گرويدند بآنها و چنانچه براي آنها اگر بود مسلما بيهود و غير يهود نقيري نميدادند.
أَم لَهُم نَصِيب‌ٌ مِن‌َ المُلک‌ِ استفهام انکاري است ديگر بعد از فتح اسلام مشرکين روي خوشي نخواهند ديد تا دامنه قيامت بلکه محتاج شدند بتبعيت اسلام و اظهار اسلام تا آزاد شوند.
(فاذا) يعني بر فرض که اگر رياستي يا سلطنتي موقتا پيدا کنند نفعي از آنها بغير نخواهد رسيد بلکه دارند مردم را ميدوشند و روغن آنها را ميگيرند و بار خود را سنگين ميکنند چنانچه مشاهده ميشود در دعات باطله و رؤساء جور و ارباب ضلالت.
لا يُؤتُون‌َ النّاس‌َ نَقِيراً نقير شيئي قليل و ناچيزي است که بحساب نميآيد يعني حتي خردلي نم پس نميدهند و کساني که بطمع اطراف آنها ميچرخند نااميد و مأيوس ميشوند جز ضلالت و گمراهي بهره‌اي ندارند.