تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ کَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً (55)
فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ: پس بعضى از يهودان کسى است که ايمان آورده به حضرت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا به حديث آل ابراهيم، وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ: و از ايشان کسى است که اعراض کرده از آن حضرت و تصديق ننموده به نبوت او، يا خبر انبياء سابق در باب نساء، يا ضمير «منهم» راجع به آل ابراهيم است، يعنى امت ابراهيم عليه السّلام، بعضى به او ايمان آوردند و برخى تصديق نکردند، مانند امت تو. پس همچنانکه کفر امت ابراهيم، وهن بر ابراهيم نشد، کفر امت تو موجب وهن تو نمىشود. وَ کَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً: و کافى است جهنم در حالتى که افروخته است براى عذاب کافران، يعنى اگر به طريق عجله اثر عقوبت در دنيا به ايشان نرسد، آتش سوزان جهنم براى آنها کافى است که مخلد خواهند بود در آن.
تبصره: آيه شريفه عموميت دارد نسبت به تمام مکلفين تا قيامت، و شامل است به هر که تصديد کند و منع نمايد مردم را از طريق حق يا معرض شود و
«1» مدرک ياد شده، صفحات 46- 47.
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 470
اعراض دهد مسلمين را از شريعت غرّاى محمدى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، يا تأسيس مجلس يا امرى کند که بدان سبب، سدّ اجراء احکام الهى گردد. و براى اين جماعت، مهيا و آماده شده است عذاب آتش که خلاصى و نجات نيابند از آن.