تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ کَفى‌ بِاللَّهِ عَلِيماً (70) ذلِکَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ‌: آن اجر عظيم مطيعان، و مزيد هدايت و مرافقت با منعم عليهم، محض کرامت و فضل است از جانب خدا. يا لطف و هدايت که موجب افعالى است که مستحق مرافقت با جماعت منعمين است. يا فضل‌ «1» تفسير عياشى، جلد 1، صفحه 256، حديث 190. «2» منهج الصادقين، جلد 3، صفحات 66- 67. تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 500 منعم عليهم و مزيت ايشان از فضل خداست. يا آن مرافقت، فضلى است عظيم، در حالتى که از حق تعالى صادر شده. وَ کَفى‌ بِاللَّهِ عَلِيماً: و کافى است به ثواب و عقاب خدا، علم او سبحانه به جزاى کسى که اطاعت يا معصيت نمايد. يا عالم است به مقادير فضل و استحقاق اهل آن. يا عالم است به جميع عصات و منافقين و به کسى که صلاحيت مرافقت اين جماعت دارد، و به کسى که صالح و قابل مرافقت ايشان نيست.