تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ يَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِکَ بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَ اللَّهُ يَکْتُبُ ما يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ کَفى بِاللَّهِ وَکِيلاً (81)
ترجمه
و مىگويند اطاعت پس چون بيرون روند از نزد تو تدبير مىکنند در شب طائفه از آنها غير از آنچه تو مىگوئى و خدا مىنويسد آنچه را تدبير مىکنند در شب پس اعراض کن از آنها و توکل کن بر خدا و بس است خداوند که باشد قائم بامر..
تفسير
منافقين چون فرمان پيغمبر (ص) را مىشنيدند عرض مىکردند اطاعت يعنى شأن ما طاعت و فرمانبردارى است ولى شبانه دور يکديگر جمع ميشدند و تدبير مىنمودند قيام بر مخالفت با اوامر آنحضرت را اين بود که خداوند آنها را رسوا فرمود و پيغمبر (ص) را بوحى از حال آنها با خبر ساخت و آنحضرت را دلدارى داد که از مخالفت آنها انديشه بخاطر مبارک راه ندهد و بداند که تمام تدابير شبانه آنها در نامه اعمالشان براى مجازات ثبت و ضبط خواهد شد و بدون مشيت الهى آنها قادر بر مخالفت نمىشوند و وظيفه پيغمبر (ص) آنستکه بکلى از آنها اعراض نمايد و مستظهر بآنها نباشد و از خلاف آنها باک نداشته باشد و توکل بخدا نمايد و از خدا نصرت اسلام را بخواهد خداوند کافى است که کفايت شرّ آنها را نموده قيام بامر تاييد دين فرمايد
جلد 2 صفحه 90