تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأُولئِکَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ کانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً (99)
«1» تفسير صافى، جلد اوّل، صفحه 489 (به نقل از مجمع البيان و عيّاشى)
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 551
وَ کانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً فَأُولئِکَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ: پس آن گروه بيچارگان، اميد است آنکه خداوند عفو فرمايد معذور آن را، وَ کانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً: و هست خداى تعالى درگذرنده از معاصى، آمرزنده گناهان ايشان به فضل و کرم خود.