تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَأُولئِکَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ کانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً (99)
ترجمه
پس آن جماعت اميد است خدا که در گذرد از ايشان و باشد خدا در گذرنده آمرزنده.
تفسير
حال اين جماعت در آيه قبل بيان شد که در بهشت اعمال مخلدند و اين بمقتضاى وسعت رحمت و سبقت آن بر غضب است که خداوند بفضل و کرم خود با آنها رفتار ميفرمايد و الا آنها يا بواسطه عدم تمکن عملى ننمودهاند که استحقاق جزاى خير داشته باشند يا بواسطه عدم معرفت عمل آنها داراى شرط صحت و قبول نبوده با وجود اين چون قاصر بودند خداوند قلم عفو بر جرائم آنها کشيده و آنها را داخل در بهشت نموده و در زمره اصحاب يمين محسوب فرموده است چنانچه با اطفال مسلمين هم همين معامله شده است.