تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَکُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ کَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا يَرْجُونَ وَ کانَ اللَّهُ عَلِيماً حَکِيماً (104) ترجمه‌ و سستى مکنيد در طلب آن جماعت اگر هستيد که تالم داريد پس همانا آنان‌ جلد 2 صفحه 118 در الم ميباشند چنانچه شما در الميد و اميد داريد شما از خدا آنچه را که اميد ندارند آنها و باشد خدا داناى درست کردار. تفسير خلاصه ظاهر آيه شريفه آنستکه در تعقيب دشمن کوتاهى نکنيد اگر چه در الم و زحمت سفر و جراحت جنگ باشيد زيرا که آنها هم مانند شما خسته و متألم و مجروحند پس قوه شما نسبت بآنها تفاوتى نکرده و نبايد از فتح و ظفر بر آنها در صورت خستگى و جراحت مأيوس باشيد بلکه شما اولى از آنها در ثبات قدم هستيد زيرا که از طرف خداوند بشما وعده فتح و ظفر داده شده است و بآنها داده نشده و شما اميد بهشت داريد و آنها ندارند با وصف اين در طلب شما کوتاهى ننمودند و تا توانستند ثبات قدم بخرج دادند و خداوند عالم بمصالح شما است و اوامرش از روى حکمت است که شما را به تعقيب کفار و ثبات قدم در دين و نصرت اسلام امر مى‌فرمايد و قمى ره فرموده که چون حضرت ختمى مرتبت از جنگ احد مراجعت فرمود و داخل مدينه شد جبرئيل نازل شد و عرض کرد يا محمد خدا امر فرموده است که کفار را تعقيب فرمائى و با تو بيرون نيايد مگر کسيکه در جنگ مجروح شده و پيغمبر (ص) امر فرمود که منادى ندا کرد که از مهاجر و انصار هر کس مجروح است بايد بيرون آيد و هر کس سالم است بايد در مدينه بماند و اصحاب اطاعت نموده ضماد بر جراحات خودشان ميگذاردند و حرکت ميکردند پس اين آيه نازل شد.