اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا تَهِنُوا فِي ابتِغاءِ القَوم‌ِ إِن تَکُونُوا تَألَمُون‌َ فَإِنَّهُم يَألَمُون‌َ کَما تَألَمُون‌َ وَ تَرجُون‌َ مِن‌َ اللّه‌ِ ما لا يَرجُون‌َ وَ کان‌َ اللّه‌ُ عَلِيماً حَکِيماً (104)
و سستي نکنيد در طلب دشمن اگر الم و مصيبتي از جراحات و قتل و خستگي
جلد 5 - صفحه 191
بشما وارد شده بدشمن هم وارد شده و شما اميد نصرت و فيروزي از طرف خداوند داريد و آنها اميد بجايي و پناهي ندارند و خداوند عالم است بحال شما و موافقت حکمت و مصلحت شما را اعانت ميکند.
اينکه آيه شريفه نظير آيه سابقه در سوره آل عمران است إِن يَمسَسکُم قَرح‌ٌ فَقَد مَس‌َّ القَوم‌َ قَرح‌ٌ مِثلُه‌ُ الاية آيه 140.
وَ لا تَهِنُوا و هن بمعني ضعف و خستگي و سستي است نبايد مجاهدين اظهار ضعف کنند زيرا اگر دشمن حس‌ّ ضعف در مسلمين کرد چيره ميشود و اينکه موجب جبن ميشود و منافي با شجاعت است.
فِي ابتِغاءِ القَوم‌ِ مراد از قوم کفار و مشرکين هستند که در ميدان محاربه آمده‌اند إِن تَکُونُوا تَألَمُون‌َ دفع دخل است کانّه ميفرمايد اگر منشأ ضعف و سستي شما آلاميست که از مشرکين بشما متوجه شده از کشته شدن يا مجروح شدن يا خستگي و امثال اينها بدانيد فَإِنَّهُم يَألَمُون‌َ آنها هم بدست شما مقتول و مجروح و خسته شده‌اند کَما تَألَمُون‌َ همين نحوي که شما شده‌ايد بعلاوه چيزي در شما هست که آنها فاقد هستند و آن اينست که وَ تَرجُون‌َ مِن‌َ اللّه‌ِ اگر کشته شويد بفيض شهادت و بهشت نائل و اگر فاتح شديد ترويج دين شده و بمثوبات الهي واصل ما لا يَرجُون‌َ ولي آنها اگر کشته شوند بجهنم واصل و اگر مجروح گردند بنکبت دچار ميشوند.
وَ کان‌َ اللّه‌ُ عَلِيماً حَکِيماً مکرر تفسير شده و احتياج ببيان ندارد.
192