تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ کانَ غَفُوراً رَحِيماً (106)
وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ: و طلب آمرزش خواه از خدا، يعنى بالکليه توجه به او سبحانه کن و توفيق از او طلب در جميع امور، إِنَّ اللَّهَ کانَ غَفُوراً رَحِيماً: بدرستى که خدا هست آمرزنده و رفيع کننده درجه کسى که آمرزش طلبد، مهربان است بر او، يعنى الطاف خاصه شامل حال او گرداند.