تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْکَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوکَ وَ ما يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَضُرُّونَکَ مِنْ شَيْ‌ءٍ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ عَلَّمَکَ ما لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ وَ کانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْکَ عَظِيماً (113) ترجمه‌ و اگر نبود فضل خداوند بر تو و رحمت او هر آينه قصد کرده بودند جلد 2 صفحه 123 گروهى از ايشان که گمراه کنند ترا و ضرر نميرسانند بتو هيچ چيز و فرستاد خدا بر تو کتاب و حکمت را و تعليم نمود ترا آنچه را که نبودى که بدانى و بود فضل خدا بر تو بزرگ.. تفسير قوم بشير که در ذيل آيه انا انزلنا اليک بدو طريق اشاره بآنها شد اهتمام داشتند که پيغمبر (ص) را وادار نمايند بحمايت از سارق يا باز دارند آنحضرت را از حکم بحق با آنکه ميدانستند قضيه را ولى خداوند بفضل و رحمت خود نبىّ اکرم را بطريق وحى آگهى داد و آنها نتوانستند بمقصود خود نائل شوند و وبال و خسران اين عمل دامنگير خودشان شد که در دنيا رسوا و در آخرت بعذاب الهى دچار شدند بلى کسيرا که خداوند حافظ و ناصر و معين باشد کسى نمى‌تواند باو ضررى برساند و اگر در خاطر مبارک خطورى از حمايت آنها شده باشد يا در خارج مدارائى با آنها فرموده باشد بر طبق تکليف و قواعد ظاهرى بوده که گناه آنها ثابت نشده بود و آنحضرت مأمور باظهار اسرار خفيّه نبود نه براى ميل بحمايت و جانب دارى از آنها بدون مرجّح ظاهرى و واقعى ولى فضل خداوند در باره آنحضرت بزرگ بود و علاوه بر تعليم کتاب و حکمت علم باسرار خفيّه و بواطن امور باو کرامت فرموده بود و در اينجا مأمور باظهار شد تا نبوتش ثابت و طرفداريش از حق مدلل گردد و همه بدانند که در مقام حکم بحق کافر و مسلمان خودى و بيگانه مخالف و مؤالف در نزد او يکسان است و او معصوم است از خطا بعصمت الهى در واقع و ظاهر و اللّه اعلم.