تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَکَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعِيداً (116) ترجمه‌ همانا خدا نمى‌آمرزد آنکه شرک آورده شود باو و مى‌آمرزد آنچه کمتر از اين است از براى هر کس ميخواهد و هر که شرک آورد بخدا پس بتحقيق گمراه شد گمراهى دورى.. تفسير در اوائل اين سوره بيان شد و در اين مقام بنظر حقير براى تطبيق با بشير ذکر شده است و معلوم است که شرک بخدا گمراهى است که در نهايت بعد از حق است و بعضى تکرار آيه را براى تأکيد دانسته‌اند.