تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) لَعَنَهُ اللَّهُ وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِکَ نَصِيباً مَفْرُوضاً (118) ترجمه‌ دور کرد از رحمت خود او را خدا و گفت او هر آينه ميگيرم از بندگان تو بهره را که مقدّر است.. تفسير پس از آنکه شيطان مطرود درگاه احديت و مأيوس از رحمت حق شد کمر همت را براى اغواى بنى آدم بست و صريحا در مقام عناد بر آمد و عرض کرد قسمتى را که از بنى آدم در علم تو براى من فرض و مقدر شده است به بندگى براى خود ميگيرم و در مجمع از ابو حمزه ثمالى نقل نموده که پيغمبر (ص) در تفسير اين آيه فرمود از بنى آدم نود و نه نفر در جهنم ميروند يکنفر ببهشت و در روايت ديگر است که از هزار نفر يکنفر از آن خدا است و سايرين از آن ابليس و براى آتشند حقير عرض مى‌کنم شايد جمع بين اين دو روايت بآن باشد که از هزار نفر ده نفر مئال امرشان ببهشت است اگر چه نه نفر آنها از شر شيطان محفوظ نمى‌مانند ولى چندى در جهنم مى‌مانند و بالاخره به بهشت مى‌روند.