اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لِلّه‌ِ ما فِي السَّماوات‌ِ وَ ما فِي الأَرض‌ِ وَ کان‌َ اللّه‌ُ بِکُل‌ِّ شَي‌ءٍ مُحِيطاً (126)
و از براي خدا است آنچه در آسمانها و زمين است و خداوند بهر چيزي احاطه دارد باحاطه قيوميت.
و للّه لام اختصاص است که تمام مختص بخدا است و غير او مالک شيئي نيست حتي مالک نفس خود و دعوي مالکيت که من مالک فلان هستم توهم صرف است اينکه ملکية عرضي جعلي موقتيست در واقع عاريه است امروز بدست تو فردا بدست ديگري.
اينکه جان عاريت که بحافظ سپرده دوست || روزي رخش ببينم و تسليم وي کنم
ما فِي السَّماوات‌ِ وَ ما فِي الأَرض‌ِ تعبير بما دون من براي شمول ذوي العقول و غير ذوي العقول است و مراد از سماوات عوالم علوي است از مجردات عالم عقول و نفوس و ماديات کرات جويه و ملائکة و عالم دنيا و آخرت، و مراد از ارض عالم سفلي است از جن و انس و اجسام، جمادات، نباتات، حيوانات و عناصر و غير اينها وَ کان‌َ اللّه‌ُ بِکُل‌ِّ شَي‌ءٍ شيئي بمعني ما بشيئي وجوده تمام ماهيات ممکنة الوجود را شامل است (محيطا) نه باحاطه ظرف بمظروف بلکه احاطه قدرت و علم و قيموميت داخل في الاشياء لا بالممازجة و خارج عن الاشياء لا بالمباينة وَ نَحن‌ُ أَقرَب‌ُ إِلَيه‌ِ مِن حَبل‌ِ الوَرِيدِ ق آيه 16.
223