تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً (128) ترجمه‌ و اگر زنى بترسد از شوهر خود سرباز زدن يار و گرداندن را پس نيست گناهى بر آندو که اصلاح نمايند ميان خودشان به صلحى و صلح بهتر است و حاضر کرده شده است نفسها را بخل و اگر نيکى کنيد و بپرهيزيد پس همانا خداوند بآنچه ميکنيد آگاه است.. تفسير نشوز مرد استکبار از صحبت و استنکاف از اداء حقوق واجبه زن است و اعراض کناره‌گيرى و ترک عشرت است اگر چه اداء حقوق واجبه را بنمايد که اگر يکى از اين دو امر اماراتش ظاهر شد و موجب نگرانى زن گرديد مناسب و خوب است و گناهى بر آن مرد و زن نيست که علاج واقعه را قبل از وقوع نمايند و اصلاح کنند بصلحيکه مرضىّ طرفين باشد و يکى از آنها از تمام حقوق يا هر يک از بعضى حقوق خودشان صرف نظر کنند و با يکديگر بسازند چون صلح بهتر از خصومت و الفت بهتر از فرقت است ولى افسوس که نفوس بالطبع بخل دارند نه مرد حاضر است که با آنکه زن را نمى‌خواهد با او بسازد و حقوقش را ادا نمايد و نه زن گذشت دارد که از حقوق خود صرف نظر کند و زندگى خود را بهم نزند ولى بايد بخل را از خود دور کنند و سخا و گذشت را شعار خود نمايند چون خداوند از احسان مرد و زن بيکديگر و پرهيزکارى آنها در ترک و نقص حقوق واجبه آگاه است و هر يک را بفراخور حال خود جزا و ثواب عنايت خواهد فرمود و در کافى و عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که آن زنى است که در نزد مردى است که او را نمى‌خواهد و ميگويد مى‌خواهم تو را طلاق بدهم پس زن ميگويد من نمى‌خواهم مورد شماتت شوم از حقوق خودم صرف نظر کردم مرا بحال خود واگذار و اين صلحى است که در اين آيه بيان شده است و قمى نيز قريب باين مضمون را نقل نموده است و شأن نزول آيه هم تقريبا باين مضامين ذکر شده است. جلد 2 صفحه 134