اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الکافِرِينَ أَولِياءَ مِن دُونِ المُؤمِنِينَ أَ يَبتَغُونَ عِندَهُمُ العِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً (139)
جلد 6 - صفحه 241
کساني که ميگيرند کفار را دوست و ناصر و معين خود از غير مؤمنين آيا طلب ميکنند از نزد کفار عزّت و بزرگي را پس بدانند که محققا جميع انحاء عزّت اختصاص بخداوند دارد هر که را بخواهد عزيز ميکند و هر که را بخواهد ذليل وَ تُعِزُّ مَن تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَن تَشاءُ آل عمران آيه 36.
الّذين صفت منافقين است که ظاهر مسلمان و باطن کافر يَتَّخِذُونَ اخذ بمعني دوستي و رفاقت با آنها است الکافرين و آنها را دوست خود پنداشتن (اولياء) وليّ دوست و ناصر و معين و صاحب اختيار است که در تحت اطاعة کفار ميروند و تصور ميکنند که آنها اينان را عزت و شوکت و رفعت ميدهند، آنها در گرفتاريها باو کمک ميدهند و او را نجات ميدهند مِن دُونِ المُؤمِنِينَ يعني با مؤمنين آميزش و محبت و رفاقت نميکنند و آنها را دوست و ناصر خود نميپندارند أَ يَبتَغُونَ عِندَهُمُ العِزَّةَ استفهام انکاريست مثل أَ إِلهٌ مَعَ اللّهِ قُل هاتُوا بُرهانَکُم نمل آيه 64، ابتغاء بمعني طلب و تحصيل است، عندهم نزد آنها يعني تصور ميکنيد که عزة نزد کفار است چنانچه امروز بسياري با کفار و ظلمه آميزش دارند بطمع مال و جاه که از پرتو آنها بهرهمند شوند و با اهل ايمان و تقوي و علماء کنارهگيري ميکنند و آنها را خوار و خفيف ميپندارند غافل از اينکه للباطل جولة و للحق دولة.
فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً خداوند تمام عزة بدست او است لَهُوَ العَزِيزُ الرَّحِيمُ عزتش غير متناهيست و تمام مخلوقات در جنب قدرتش ذليل و خوار هستند و بخاصان خودش عنايت ميفرمايد وَ لِلّهِ العِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلمُؤمِنِينَ منافقين آيه 8.
242