تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ وَ کُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بِکُفْرِهِمْ فَلا يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً (155)
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 637
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ: پس معذّب ساختيم ايشان را به مسخ و انواع عقوبت، و لعن کرديم آنها را به سبب نقض ايشان پيمان و عهد خود را، وَ کُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ: و ديگر به سبب کفر آنها به آنچه در تورات است از آيات الهى، و يا کفر به آيات قرآنى، وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍ: و ديگر به سبب کشتن آنها پيغمبران را در حالتى که آن قتل ملتبس است به غير حق، يعنى ناحق، و در مذهب و طريقه خودشان کشتن انبيا، به غير حق و ناروا بود.
وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ: و ديگر به سبب گفتار ايشان که دلهاى ما اوعيه علوم است، يعنى از دانش پر شده و محتاج به علم کسى نيستيم. يا قلوب ما در پوشش است و آنچه را که محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مى‌گويد، فهم نمى‌کند. خداوند رد نمايد قول آنها را به اينکه: نه چنان است که ايشان مى‌گويند، بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بِکُفْرِهِمْ: بلکه خداوند مهر نهاده بر دلهاى آنها به جهت کفر و جحود و عناد ايشان، يعنى به سبب رد آنها احکام را و امتناعشان از قبول حق به سوء اختيار خود، خداوند دلهاى ايشان را از دانش محجوب و مطبوع ساخته، و مدد توفيق که فرع استرشاد بنده است، نه فرع عناد و جحود با وجود ظهور آيات بينه و معجزات باهره، از ايشان باز گرفته. فَلا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا:
پس ايمان نمى‌آورند مگر عددى اندک از ايشان مثل عبد اللّه بن سلام، يا ايمان نياورند مگر ايمانى اندک که معتد به و معتبر نيست به جهت نقصان آن.