تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لکِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْکَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِکَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً (162)
بعد از ذکر کفار اهل کتاب، بيان مؤمنان ايشان را مى‌فرمايد:
لکِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ: لکن راسخان در علم از بنى اسرائيل، يعنى آنهائى که تورات آموخته و مبالغه کرده‌اند در دانستن آن و به اخلاص و اعتقاد تمام به عمل آورده، اخفا و تحريف آن نکرده‌اند، مثل عبد اللّه سلام و اصحاب او، وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْکَ: و تمام مؤمنين از ايشان يا از مهاجر و انصار که ايمان مى‌آرند به آنچه نازل شده است به تو اى پيغمبر يعنى قرآن، وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ: و آنچه منزل گشته پيش از تو، يعنى تمام کتب الهى، وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ: و ايمان مى‌آرند به گزارندگان نماز، يعنى پيغمبران که در شرع همه ايشان، نماز مقرر و مفروض بوده است. و گويند مراد ائمه معصومين صلوات اللّه عليهم مى‌باشند. وَ الْمُؤْتُونَ الزَّکاةَ: و لکن دهندگان زکات واجبه، وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ: و ايمان آرندگان به خدا و روز قيامت، أُولئِکَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً: آن گروه متصفين به ايمان صحيح و عمل صالح زود باشد که عطا کنيم ما ايشان را مزدى بزرگ، که آن دولت رضا و سعادت وصول به نعم بى‌منتها باشد. اين اعطاى اجر عظيم، اختصاص ندارد به آنها، بلکه هر که ثابت شد در معارف الهيه و عمل به علم خود کند و خير و هدايت را به مردم تعليم نمايد، هر آينه او را ثوابى جزيل بوده باشد.
امير المؤمنين عليه السّلام در نهج البلاغه فرمايد: و اللّه اللّه فى القرآن، لا يسبقکم بالعمل به غيرکم. و اللّه اللّه فى الصّلوة، فانّها عمود دينکم. و اللّه اللّه فى
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 650
بيت ربّکم، لا تخلوه ما بقيتم، فانّه ان ترک لم تناظروا و اللّه اللّه فى الجهاد باموالکم و انفسکم و السنتکم فى سبيل اللّه؛ و عليکم بالتّواصل و التّبادل، و ايّاکم و التّدابر و التّبادل و التّقاطع، و لا تترکوا الامر بالمعروف و النّهى عن المنکر، فيولّى عليکم شرارکم، ثمّ تدعون فلا يستجاب لکم.
يعنى: و بترسيد از خدا بترسيد خدا را در رعايت قرآن، بايد پيشى نگيرد شما را در عمل کردن به احکام قرآن، غير شما. و بترسيد خدا را بترسيد خدا را در رعايت نماز، پس بتحقيق نماز ستون دين شماست. و بترسيد خدا را بترسيد خدا را در رعايت خانه پروردگار، خالى مگذاريد آن را از حج نمودن در آن مادامى که زنده باشيد. بتحقيق اگر واگذاريد او را، مهلت داده نخواهيد شد از عذاب الهى. و بترسيد خدا را بترسيد خدا را در رعايت جهاد کردن به مالهاى شما و نفسهاى شما و زبانهاى شما در راه خدا، و لازم است بر شما وصلت و خويشى با يکديگر، و دور داريد خود را از پشت نمودن و قطع کردن احساس به هم را، و ترک مکنيد امر به مأمورات و نهى کردن از منهيات را، که اگر ترک نمائيد، حاکم گردد بر شما اشرار و بدکردار شما، پس دعا مى‌کنيد به درگاه خدا، و مستجاب نمى‌شود براى شما.