تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَکُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً (168) إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ ظَلَمُوا: بدرستى که آن کسانى که کافر شدند به کتمان حق، و ظلم نمودند بر حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا بر مردمان، به منع ايشان از راه حق، يا على العموم. و مؤيد اين است که کفار مخاطبند به جميع اصول و فروع دين اسلام، چه مراد به کفار، کسانيند که جامع کفر و ظلمند. پس بر ايشان واجب باشد که سلب کفر کنند از خود به اعتقاد اصول اسلام، و سلب ظلم نمايند از خود به فروع اسلام. و چون چنين نکردند، لَمْ يَکُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ‌: نيست خداى تعالى که بيامرزد ايشان را که به سوء اختيار، ابا نمودند از قبول حق، وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً: و هدايت ننمايد ايشان را به راه راست.