1- در بيان احکام و قوانين، از عنصر زمان نبايد غافل بود. «الْيَوْمَ»
2- قوانين تشريع با نظام تکوين هماهنگ است. (آنجا که طبع سليم مى‌پسندد، قانون نيز حلال مى‌کند) «أُحِلَّ لَکُمُ الطَّيِّباتُ»
3- پاکدامنى زن، در هر مذهبى که باشد، يک ارزش است. «وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ»
4- پاکدامنى، هم براى مردان وهم براى زنان، شرط است. «الْمُحْصَناتُ، مُحْصِنِينَ»
5- در انتخاب همسر به اصل ايمان وپاکدامنى توجّه شود. «وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ»
6- اغفال و کلاهبردارى، حتّى نسبت به غير مسلمان ممنوع است. «آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ» (رعايت حقّ اقتصادى زن گرچه مسلمان نباشد واجب است)
7- زن، حقّ مالکيّت دارد، چه مسلمان و چه غير مسلمان. «أُجُورَهُنَّ»
8- مهريه را بايد به خود زن داد. «آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ» ونفرمود: «آتيتم اجورهنّ»
9- پرداخت اجرت به زن بايد به خاطر ازدواج باشد، نه به خاطر زنا و روابط
«1». تفسير نورالثقلين، ج 1، ص 595.
«2». وسائل، ج، 27، ص 60.
جلد 2 - صفحه 245
نامشروع. «آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ»
10- برقرارى روابط نامشروع و پنهانى؛ حتّى با غيرمسلمان هم ممنوع است. «وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ»
11- خوردن طعام اهل‌کتاب و صيغه کردن زنان پاکدامن از آنان حلال است.
جمله‌ى أُحِلَّ لَکُمُ ... وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ
12- اختلاط با اهل‌کتاب و زندگى در ميان آنان و سفر به کشورشان، يکى از لغزشگاه‌هاست. از اين رو، در اين آيه، پس از جواز ارتباط، هشدار مى‌دهد که مواظب باشيد، روابط اقتصادى و خانوادگى، اعتقاد شما را عوض نکند و به خاطر رسيدن به همسر، ايمانتان را از دست ندهيد. «وَ مَنْ يَکْفُرْ بِالْإِيمانِ»