تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ «9»
بعد از آن وفا کنندگان به عهد و ميثاق را وعده مى‌فرمايد:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا: وعده فرموده است خداى تعالى به آن کسانى که ايمان آورده‌اند. وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و عمل نمودند کارهاى شايسته و پسنديده را که آن وفا نمودن به عهود و مواثيق او سبحانه است. لَهُمْ مَغْفِرَةٌ: مر ايشان را است آمرزش گناهان. وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ: و مزدى بزرگ از فضل نامتناهى الهى، که آن نعيم بهشت جاودان مى‌باشد.
«وعدنا الصّالحين لهم جزاء»
«و جنّات و عينا سلسبيلا» «2»
«1» نهج البلاغه، حکمت 252.
«2» تفسير مجمع البيان، جلد 2 صفحه 168.
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 35
على بن ابراهيم- از ابو بصير روايت کرده گفت: روزى خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض کردم: فداى تو شوم يابن رسول اللّه، مرا مشتاق بهشت گردان. حضرت فرمود: بوى خوش بهشت از هزار سال راه از مسافتهاى دنيا احساس مى‌شود، و پست‌ترين اهل بهشت به حسب منزلت، چنان است که اگر جميع جن و انس مهمان او شوند هر آينه از طعام و شراب اين قدر نزد او باشد که همه را کافى، و از نعم الهى چيزى کم نمى‌شود. و کمترين اهل بهشت به حسب رتبه و منزلت چون داخل بهشت شود سه حديقه در نظر او آيد. چون داخل حديقه پست‌تر شود آن مقدار از زنان و خدمتکاران و ميوه‌ها و نهرها در نظر او درآيد و جلوه کند که ديده‌اش روشن و دلش شاد گردد و حمد و شکر منعم حقيقى بجا آورد، پس گويند سر بلند کن و بالا نظر نما. چون حديقه دوم را مشاهده کند در آن نعمتى چند ببيند که در حديقه اول نديده باشد. عرض کند: پروردگارا، اين را نيز به من عطا کن. چون داخل آن حديقه شود مسرّت او مضاعف شود و شکر حق تعالى نمايد. در آن حال درى از جنّة الخلد بر روى او بگشايند و اضعاف آنچه بيشتر در آنجا ديده بود مشاهده نمايد. عرض کند: ستايش خاصه تو است پروردگار من که مرا نجات دادى از عذاب نيران و منت گذاردى بر من به نعمتهاى بى‌پايان جنان. «1»