تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا أَهْلَ الْکِتابِ قَدْ جاءَکُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَکُمْ کَثِيراً مِمَّا کُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْکِتابِ وَ يَعْفُوا عَنْ کَثِيرٍ قَدْ جاءَکُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کِتابٌ مُبِينٌ «15»
ترجمه
اى اهل کتاب بتحقيق آمد نزد شما پيغمبر ما بيان ميکند براى شما بسيارى را از آنچه بوديد که پنهان ميداشتيد از کتاب و ميگذرد از بسيارى بتحقيق آمد براى شما از خدا نورى و کتاب روشنى.
جلد 2 صفحه 188
تفسير
آنچه را يهود و نصارى و ساير فرق از کتب سماوى محو يا تحريف نموده بودند بر دو قسم بود يک قسمت حقائقى بود که بايد آشکار شود مانند اوصاف حضرت ختمى مرتبت و حکم زناء محصنه در تورية و اسم مبارک در انجيل و بشارت حضرت مسيح بظهور تبرئه کننده او و مادر گراميش از تهمت يهود و امثال اينها و قسمت ديگر احکامى بود که موعد اقتضاء عمل بآنها گذشته بود و شريعت مطهره آنها را نسخ فرموده بود لذا بيان آنها لزومى نداشت بعلاوه موجب تشاجر و جدال و عناد ميشد اگر چه آنها در اين عمل هم مقصر بودند لکن صلاح در اخفاء سر و عفو و اغماض از اعمال آنها و پيشينيانشان بود چنانچه از روايت مجمع از حضرت باقر (ع) استفاده ميشود که پس از بيان حضرت ختمى مرتبت حکم رجم مرد محصن و زن محصنه را که در تورية بوده و تصديق ابن صوريا که اعلم علماء يهود بود آنحضرت را و نزول آيه شريفه ابن صوريا استدعاء عاجزانه نمود که حضرت رسول (ص) قسمت اخير را هم بيان فرمايد آنحضرت اعراض فرمود و ذکر نکرد معلوم ميشود صلاح نبود و گفتهاند مراد از نور پيغمبر (ص) و مراد بکتاب قرآن است يا مراد از هر دو قرآن است يا مراد از نور امير المؤمنين (ع) و ائمه اطهارند و بنظر حقير همه صحيح است و منافات ندارد چنانچه مکرر عرض شده است ..